Moedwillige ondergang van een oude winkelformule
In België is het mogelijk legaal een bedrijf van
de eigenaren te ontnemen, met medewerking van de staat. Dat er
daarbij 100 banen verloren gaan, wordt als bijzaak gezien. Zelfs
indien de hoogste rechter dit veroordeelt, kan een lagere rechter nog
zijn eigen zin doordrijven. Dit is de winkelketen SuperConfex
overkomen. Nederlandse aandeelhouders zien ruim 2 miljoen euro in
rook opgaan en praten over pure diefstal, waar de staat aan meewerkt.
Reden is de vreemde wetgeving in Belgie, die regelt dat indien een
bedrijf failleert, er voor de werknemers een grote pot geld klaar
staat. Sommigen kunnen rekenen op meer dan 100.000,00 euro aan
vergoedingen.
SuperConfex werd in de jaren zestig opgericht door de Macintosh groep
om de teruglopende werkgelegenheid in de Belgische en Nederlandse
mijnen wat te kunnen opvangen. Er was, tot eind jaren negentig,een
uitstekend rendement, maar de formule werd teveel gekopieerd en de
laatste jaren als ouderwets ervaren. Van 2000 t/m 2004 werd door
Macintosh een verlies geleden van 31 miljoen euro. Uitzicht op winst
werd niet meer gezien en totale sluiting en ontslag van ongeveer 750
personeelsleden was aan de orde. In België ging het om 43 winkels met
ongeveer 400 betrokken personeelsleden.
C&A heeft - in 2005 - 20 winkels gekocht en een groepje Nederlandse
ondernemers kocht de resterende 22 winkels. Deze betaalden 2 miljoen
euro voor de Super Confex winkels en brachten deze onder bij de
hiervoor speciaal opgerichte SuperBeheer N.V. Deze N.V. heeft op haar
beurt voor de feitelijke exploitatie Superconfex België opgericht. De
beheergroep had een eigen vermogen van 5 miljoen euro.
Er werd voor de exploitatie van de winkels, in Belgie, een eigen
distributiecentrum en kantoor gekocht. Totaal werkten er eind 2005
zo’n 200 mensen.
Door de beheergroep is een lening verstrekt aan SC van ongeveer
2.000.000,00 euro en door Dexia bank werd een bedrag van 500.000,00
euro krediet verstrekt. Met de exploitatie van de SC winkels werdin
het eerste jaar, ondanks alle mogelijke bezuinigingen en besparingen,
een verlies geleden van ruim drie miljoen euro. Dexia trok na het
bekend worden van deze cijfers, in begin augustus 2006, het komplete
bedrag van lening van de een op de andere dag terug. Op dat moment
was SC ten dode opgeschreven.
Er werd al in augustus 2006 een aantal overnamekandidaten gevonden
voor totaal 12 winkels. Kopers waren C&A en VOGELE. Totaal werden er
11 winkels en ongeveer 100 arbeidsplaatsen aan deze bedrijven
overgedragen.
In Juli/augustus werd het bedrijf benaderd door de heer Dirk Bron
(oud directeur/oprichter van de Nederlandse AKTIE SPORT), met de
vraag de resterende winkels aan hem te verkopen. Na overleg met OR en
de vakbonden werd ook deze overname goedgekeurd. Zijn plan was er een
geheel nieuwe formule van te gaan maken, MEGA SPORT. OR en vakbonden
waren het eens met de beslissing om de aandelen SC aan Bron te
verkopen, maar niet om al de winkels erbij te betrekken.
Zijn plan was om de schuld positie af te kopen om zodoende een
komplete onderneming voor weinig geld in handen te kunnen krijgen.
Eind augustus is dit notariëel vastgelegd.
Het resterende plan was om in een zeer afgeslankte vorm met de
laatste 6 winkels door te gaan als SuperDiscount. Er werd hiervoor
een nieuwe formule bedacht, wekelijks was er overleg met OR en
vakbonden en door alle betrokken partijen werd constructief gewerkt
om ontslagen te voorkomen.
De bedoelingen waren duidelijk. Bron zou nieuw geld in de SC winkels
investeren. Al begin september bleek echter dat Bron zijn afspraken
niet nakwam. Er kwamen vrijwel geen nieuwe goederen, laat staan nieuw
geld.
Bij gebreke van nakoming en verdere interesse door Bron, werd door de
nieuw aangestelde directie en met volmacht van Bron, zo goed mogelijk
de zaken in goede banen geleid en een plan geschreven voor het
aanvragen van een gerechtelijk akkoord, met de verwachting, dat
binnen een jaar de zaak weer gezond kon zijn. Ook de OR en vakbonden
hebben de instemming hiervoor gegeven.Op 22 november werd alles
aangevraagd, doch dezelfde dag kwam er een complete overval op het
hoofdkantoor.
Er kwamen twee advocaten, de heren L.Plessers en J.de Chaffoy, in
opdracht van de Rechtbank te Turnhout met een overmacht aan politie
binnen vallen. Onbeschoft werd iedereen ontslagen en/of weggestuurd,
het management werd zeer discriminerend behandeld en gesommeerd om
mee te gaan. Telefoons werden afgenomen en auto’s in beslag genomen.
Iedereen werd bruut en uiterst grof behandeld. Dit soort actie kunnen
alleen in Rusland of een Afrikaans binnenland. Het komplete (moeder)
bedrijf werd gewoon gestolen van de eigenaren/bestuurders.
Verantwoordelijk Gedelegeerd bestuurder van SC was de heer Bron, deze
was echter bij de inval niet op kantoor.
Op onprettige wijze hebben de advocaten laten merken hoe zij een
hekel hebben aan Nederlanders. Op diverse manieren werd gedreigd en
getracht het moeder bedrijf onder druk gezet om extra geld te
verstrekken, terwijl er ruim voldoende gelden op de bankrekeningen
stonden.
Dezelfde dag nog werd in de Belgische en Nederlandse pers geschreven
dat er door de directie voor 900.000,00 was gefraudeerd. Dat dit
later een aperte onjuistheid bleek, werd nergens meer vermeld.
Het bedrijf werd ontvreemd, het personeel naar huis gestuurd, nieuwe
sloten op de eigendommen geplaatst. De advocaten hebben de zelfde
week nog het faillissement van Super Confex en Super Discount
aangevraagd en bij gebrek aan verdediging werd dit ook direct
uitgesproken.
Van de 200 personeelsleden zijn er door deze onrechtmatige actie,
ongeveer 100 personen ontslagen. Dit terwijl met de vakbonden alles
prima was overeengekomen. Door de rigide opstelling van advocaten en
overheid werd dit als bijzaak gezien. Het bedrijf werd gestolen,
bestuurders beschuldigd van fraude omdat zij niet nog meer geld in
SuperConfex wilden steken.
Pas op 24 mei 2007 blijkt, na instellen van hoger beroep door de
aandeelhouders, dat deze actie onjuist was. Het onterecht
uitgesproken faillissement werd in hoger beroep vernietigd.
Er was helemaal geen schuld bij SuperDiscount, ook niet bij het
personeel en belastingdienst. Het moeder bedrijf had een eigen
vermogen van ruim 2 miljoen. Maar doordat het personeel nu zes
maanden werkeloos thuis had gezeten waren er nu wel schulden. Ook de
huren waren zonder inkomsten opgezegd. Toen werd er weer
faillissement aangevraagd en verkregen.
De Belgische staat en in het bijzonder de aangestelde advocaten, zijn
voor dit debacle ,door de rechtbank te Antwerpen, verantwoordelijk
gesteld. De advocaten blijven echter het bedrijf bezet houden en
kunnen straffeloos het geld van de bankrekening opdeclareren. Zij
doen er nu alle moeite voor onder hun verantwoordelijkheden uit te
komen. Het distributie centrum en de kantoren staan al bijna twee
jaar ongebruikt, nog kompleet met intussen ‘uit de mode’ voorraden
gevuld. Hoe het verder moet, dat weet niemand in dit stuurloze
Belgie. (Belga)

No user commented in " Failliet gaan: een behoefte in België "
Follow-up comment rss or Leave a Trackback